Het Laatste Woord

Vrijgekomen afval

woensdag 02 oktober 2013

Gisteren gaf ik een training bij een gemeente. In de zogenaamde Gaudizaal, waar vreemd genoeg geen fraai mozaïek van Gaudi hing. Wel stonden er op de vergadertafels vier standaards met daarin de volgende mededeling.

 

‘Deze gemeente doet aan gescheiden afvalinzameling (Duurzame Gemeente).
Wij verzoeken u dan ook na de vergadering het vrijgekomen afval van o.a. koffiebekers en theezakjes in de nabij gelegen afvalcontainer te deponeren. Kijk hierbij goed in welke opening van de container u het afval deponeert.’

 

Hoe is het in hemelsnaam mogelijk dat iemand zo’n krankzinnige tekst op papier krijgt? Mijn gedachten gaan alle kanten op. En als er nu niemand binnenkomt die me afleidt … ja hoor … dan moet het dus ongeveer zo gegaan zijn:

 

Het is dinsdagmiddag. De bode komt voor de tweede keer die dag na een vergadering binnen. De vergadertafels staan vol met koffiebekers en theeglazen, smoezelige uitgeknepen en hergebruikte theezakjes, lege suikerzakjes, roerstaafjes, folietjes van Snelle Jelles en zelfs verdorie een appelkroos. Dat kan zo niet. Op het whiteboard schrijft ze met grote letters: ‘Laat dit lokaal netjes achter!’

 

De volgende dag treft ze het lokaal in dezelfde staat aan. Op het whiteboard staan inmiddels de vier stappen van ‘actief luisteren’:  meehummen, aanmoedigen, parafraseren, controlevraag stellen. ’s Avonds, thuis, als haar woede iets is gezakt, maakt ze op haar computer een brief, in lettergrootte 36: ‘Ruim je rotzooi op!’. Ze print de brief twintig keer uit en hangt hem de volgende dag in het vergaderlokaal.

 

Drie dagen later roept het hoofd Facilitaire Zaken haar op het matje. Hij legt haar geduldig uit dat het tegen het beleid is om onvriendelijke briefjes aan de muur te hangen. Als zij iets wil communiceren, dan moeten we daar de afdeling Communicatie bij betrekken. Want daar zitten mensen die er verstand van hebben. Hij zal het meenemen in het MT.

 

Maar in het MT staat het al hoog op de agenda. De leden van de Commissie Maatschappelijke Ontwikkeling, die op donderdagavond vergaderden, waren zo geshockeerd door de toon van de briefjes dat ze hadden geklaagd bij de Algemeen Directeur. Het hoofd Facilitaire Zaken kan een ontslag op staande voet van zijn bode ternauwernood afwenden.

 

Hoewel het proces niet conform de beleidsregels is verlopen, is er wel begrip voor de inhoud. Daarom krijgt het hoofd van de afdeling Communicatie de opdracht om een multidisciplinaire stuurgroep ‘Intercollegiale Communicatie’ te formeren. Zitting in de groep hebben: een beleidsmedewerker Facilitaire Zaken, een beleidsmedewerker Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen, de programmaleider Duurzame Gemeente, de projectcoördinator Zonnecollectoren, de projectleider Gescheiden Afvalinzameling, de externe organisatieadviseur die het project ‘Cultuuromslag, van defensief naar positief’ uitvoert,  en een communicatieadviseur.

 

Na vier verhitte vergaderingen tikken zij een concepttekst in elkaar: ‘Deze gemeente doet aan gescheiden afvalinzameling (Duurzame Gemeente). Wilt u na de vergadering het afval van koffiebekers en theezakjes in de afvalcontainer doen? Kijk hierbij goed in welke opening van de container u het afval doet.’

 

De portefeuillehouder Communicatie & Cultuuromslag hoort in de wandelgangen dat er een stuurgroep bezig is met intercollegiale communicatie. Op hoge poten loopt hij naar de wethouder die het programma Duurzame Gemeente in haar portefeuille heeft. Als zij ook van niets blijkt te weten, stormen ze samen bij de Algemeen Directeur naar binnen. Die besluit de concepttekst ‘vanwege de politieke gevoeligheid en het portefeuilleoverstijgende karakter’ ter besluitvorming voor te leggen in de eerstvolgende collegevergadering.

 

Na een hoogoplopende discussie, met als rode draad ‘De Verloedering Van De Nederlandse Taal’ besluit het college om de concepttekst gewijzigd vast te stellen. Want ‘wilt u’ en ‘doen’ is jip-en-janneketaal, dat moet ‘wij verzoeken u’ en ‘deponeren’ worden. En voor de duidelijkheid moet er wel ‘vrijgekomen’ bij. Want afval dat niet vrijkomt, hoef je ook nergens in te deponeren. En welke afvalcontainer? Toch niet die buiten staat? Nee, de ‘nabij gelegen’ afvalcontainer. Wel SMART zijn, hoor!

 

Drie maanden later treft de bode in de Gaudizaal nog steeds koffiebekers, theezakjes, appelkrozen, verpakkingen van Sultana’s, broodkorsten en suikerzakjes aan. Gelaten veegt ze alles op een groot dienblad, waarna ze boven de nabij gelegen container met vijf openingen keurig netjes het afval scheidt.